Nienke’s Column – De mooiste, de liefste en… de slimste!

Nienke Meijvogel-Blom is ‘stukjesschrijver’, zeemansvrouw en hondenliefhebber. Ze woont met de Samojeden Binne en Malle en IJslandse hond Mette op Terschelling, waar ze genoeg inspiratie opdoet om voor ons elke maand opnieuw een hondencolumn te schrijven.

De mooiste, de liefste en… de slimste!

Natuurlijk zijn je eigen honden altijd de mooiste en de liefste van de hele wereld. Het zou niet best zijn als je er anders over denkt. Ik denk dat het ingebouwd zit in onze hersenen. Zodra we onze hond voor het eerst vasthouden, begint de liefde en het vertrouwen te groeien. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, zo zal ik nooit de vrouw vergeten die ik tegen kwam op een hondenshow. Ze wees op Binne. Ze vond haar prachtig. Ik kon niet anders dan het beamen, maar wijzend op haar IJslandse hond zei ik dat ik die toch ook wel heel leuk vond. “Ik wil wel ruilen”, zei ze. En ze meende het volgens mij ook nog. Ik kon alleen maar denken dat het soms goed zou zijn als honden van baas konden ruilen. Als ze hun baas konden inleveren bij het asiel voor niet-leuke baasjes. Verbluft liep ik verder.

Maar over het algemeen… Je eigen hond is de mooiste, de liefste en de slimste. Je kan ze natuurlijk ook wel eens achter het behang plakken en je vraagt je geregeld af waarom ze oren hebben gekregen van Moeder Natuur, maar dat gaat weer over en dan gaan we weer genieten van alle wonderen die onze honden verrichten.

En toch kunnen ze je ook nog verbaasd doen staan. Vaste rituelen kennen ze ook en zo is het hier “IJsco slopen”,  zodra we de honden rond 6 uur ’s avonds uit gaan laten. Malle en Binne duiken op Mette de IJslander af, leggen haar op haar rug en bijten haar speels in haar pootjes en in haar zij. Als Mette het kon zou ze giechelen, want erg vindt ze het zeker niet. Eigenlijk lokt ze het soms zelf uit.  En zo sta ik op een avond al in de gang met mijn schoenen aan als Binne, met haar halsband met lijn al om, weer de kamer in loopt en opnieuw Mette gaat ‘kietelen’. De tien maanden oude Malle is het zat, zij wil uit. Genoeg gespeeld. Ze loopt de kamer in, kijkt eens naar het tweetal, pakt het handvat van de lijn van Binne in haar bek, blijft nog even zo staan en loopt vervolgens naar de gang, met een zeer volgzame Binne achter haar aan. Malle loopt recht naar me toen en als ik mijn hand uit steek legt ze het handvat van de lijn in mijn hand. Als ik het zelf niet gezien had zou ik het niet geloven.

Ik weet niet of het slim was. Of ze er bewust bij na heeft gedacht. Dat willen we natuurlijk wel graag geloven, maar misschien deed ze onbewust het juiste om Binne te laten stoppen met spelen. Maar behalve dat ik verbaasd was over haar actie, moest ik er ook wel heel hard om lachen. Vooral ook om Binne, die zo bedeesd met haar kleine ‘zus’ mee liep.

Zie je nou wel? Ik heb niet alleen de mooiste, de liefste en de slimste honden…ze hebben ook nog humor! Dus mocht u dit lezen en willen ruilen? Vergeet het maar…