Nienke’s column – #DOESLIEF

Het is je vast niet ontgaan, de nieuwe campagne #doeslief, van Sire. Volgens mij heeft Sire die slogan gewoon van mij gejat, want ik roep het al jaren tegen de honden en dan voornamelijk tegen Mette, want vooral haar moet ik regelmatig even aanspreken op haar gedrag. Zie ik opeens opgetrokken lipjes en gerimpelde neusjes dan is het altijd Mette tegen Binne, of Mette tegen Malle. Op de één of andere manier is ons ‘Klein Bruimpje’ er altijd bij betrokken. Eén keer een stevig: “Hé! Doe ’s lief!” is genoeg om de snuitjes weer in de oorspronkelijke stand te zetten.

Ons IJslandertje is niet altijd de gemakkelijkste als het op sociaal gedrag aankomt, sinds ze in eigen tuin gegrepen is door een buurthond.  Komen we een andere hond tegen, dan gaan de Samojeden de tegenligger rustig tegemoet. Mette daarentegen gaat kwispelend, soms met een binnenbeks ‘gemoef’ de hond tegemoet. Eenmaal op haar bestemming gaat ze plat, dat wil zeggen eerst met haar voorkant. Al sluipend, slijmend en bek-likkend probeert ze zichzelf te promoten. Lukt het niet dan speelt ze haar laatste troef uit en valt op haar rug voor haar slachtoffer neer: “Vind mij leuk!” Meestal lukt het haar ook nog, een enkele keer vindt een hond haar te druk.

Tot zover niets aan de hand, maar soms gaat het opeens mis, zonder aanwijsbare reden. Sta ik even met het baasje van de andere hond te praten, dan moet ik onderwijl Mette in de gaten houden. Meestal gaat het goed, een enkele keer niet. Tegenwoordig kan ik het gelukkig een paar tellen van te voren aan haar houding zien. Als ik dan niet snel ingrijp is het ‘Knal!’ en springt ze bovenop de andere hond. Met ‘doeslief’ red je het dan niet meer. Ik pak haar letterlijk bij kop en kont, lijn haar gelijk aan en vervolgens verontschuldig ik mij uitgebreid bij het andere hondenbaasje. Ik hoef er niet voor op mijn kop te staan en op mijn rug te gaan liggen; blijf je vriendelijk en beleefd dan worden de excuses altijd wel aanvaard. Het scheelt dat Mette er niet als een hoog risicohond uitziet vermoed ik en ook niet doorbijt.

Hondenbaasjes die beleefd blijven naar elkaar, het lijkt tegenwoordig meer uitzondering dan regel. Vaak kom ik op facebook verhalen tegen van hondenbaasjes met korte lontjes.  Dan heeft een hond heeft het gewaagd om op de hond van de facebooker af te lopen, terwijl ze nog duidelijk schreeuwde dat hij niet dichterbij moest komen. En toch deed die hond het. Nee, hij deed niks, hij kwam alleen dichterbij, maar dat is vaak al een trigger om een baasje helemaal los te laten gaan. De andere hondeneigenaar krijgt verschillende scheldwoorden, lichaamsdelen en nare ziektes naar zijn hoofd geslingerd, terwijl er eigenlijk niets gebeurd is. Vervolgens wordt er thuis stoom afgeblazen op de sociale media. Niet alleen om te vertellen hoe fout de ander was en hoe er door de scheldpartij veel ellende bespaard gebleven is, maar vooral ook om bevestigd te krijgen dat het juist is geweest om zo te reageren. Oh ja, de lezers hadden toch minstens ook nog zus en zo gedaan en dit en dat geroepen. Ik probeer het dan nog wel eens te relativeren, door alles nog even na te lopen Wat is er nou precies gebeurd? Heeft je hond schade opgelopen? Heeft de andere hond schade opgelopen? Nee? Het enige wat er gebeurd is, is dat jij met de stoom uit je oren thuis gekomen bent en dat de ‘tegenpartij’ waarschijnlijk ook niet meer in een beste stemming is. En bovendien, en daar wordt vaak niet over nagedacht, is bij de honden van beide partijen, de adrenaline ook flink gestegen. “Er kwam een hond op me af. Baas was boos…baas blafte en gromde. Dat kwam door die hond die op me af kwam…Andere honden zijn eng… Voortaan ga ik zelf maar grommen en blaffen.” En zo kan een volgende ontmoeting wél uit de hand lopen.

Mijn ‘Doe ’s lief’ heeft Sire leuk opgepakt. Ik ga mijn volgende kreet lanceren: ‘Kort lontje? Denk aan je hondje!’

Nienke Meijvogel-Blom is ‘stukjesschrijver’, zeemansvrouw en hondenliefhebber. Ze woont met de Samojeden Binne en Malle en IJslandse hond Mette op Terschelling, waar ze genoeg inspiratie opdoet om voor ons elke maand opnieuw een hondencolumn te schrijven.

Nienke en haar belevenissen dagelijks volgen? Dit kan via Facebook of Instagram!