Thuisgekomen is het laars schoonmaken, koffie drinken, nog even de stofzuiger door het huis halen, lunchen en nog een heel kleine rondje met de hondjes zodat ik ervan uit kan gaan dat ze ‘leeg’ zijn. Mette dreutelt en draalt en ik vermoed dat ze nog wat moet, maar het kan wel een kwartier duren voor ze haar plekje gevonden heeft en zoveel tijd heb ik niet. Ik gok het erop, breng de honden naar huis en zoals altijd ren ik precies op tijd en buiten adem het museum binnen.
Tijdens een rustige baliedienst schrijf ik nog wel eens een column, maar het is vandaag te druk en bovendien heb ik geen enkele inspiratie. Om kwart over vijf ben ik weer terug. Zoals gewoonlijk stuiteren er drie honden over de vensterbank zodra ze me zien. Ik doe de deur open en ik stuit op een soort warme muur van poeplucht. Als er iemand mij een poepje wou laten ruiken, dan is dat goed gelukt. Terwijl de honden elkaar verdringen om aandacht, speur ik de oorzaak van de enorme poeplucht op. Ik hoop (wat in dit geval een vrij toepasselijk woord is) op de mat bij de keukendeur. Dan is het een kwestie van mat naar buiten mikken en er de tuinslang opzetten. Maar het zal eens meezitten. Op de mat ligt niets. In de keuken niets en evenzo niks in de kamer, hobbykamer, badkamer, gang en slaapkamer. Nee, uiteraard ligt er niets in de vertrekken met PVC, plavuizen of laminaat. Wat is dat toch dat er altijd gekotst of gepoept moet worden op het enige plekje met tapijt of zachte vloerbedekking? Ik heb nu een behoorlijk donkerbruin vermoeden en ik volg mijn neus richting het zijkamertje met tapijt, waar ik een enorme hoop zachte poep samen met wat kleinere collega’s aantref .
Met mijn jas nog aan kom ik in actie. Ik pak een theedoek en besprenkel deze met enkele druppels lavendelolie. Ik bind hem voor mijn neus en mond alsof ik een struikrover in een ouderwetse western ben en pak het stoffer en blik uit de kast. De stoffer ruil ik in de keuken in voor een zogenaamde pannenlikker, speciaal gekocht voor dit soort noodgevallen. Met de pannenlikker schuif ik de grootste…eh…hoop op het blik. Ik kiep het leeg in het toilet, spoel het blik af, pak een emmer sop en een sterk geurende shampoo en boen het tapijt schoon, onder toeziend oog van Klein Bruimpje; Mette, die ongetwijfeld de dader is. Ik zet het raam open, de honden in de auto en vertrek naar het bos om meer ‘schade’ te beperken.
Het was vandaag een poepdag, ik kan er niks anders van maken. Ik troost mezelf maar met het feit dat ik toch weer inspiratie voor een column heb gekregen. “Het komt op als een koe het schietenâ€, zeiden wij vroeger thuis...
Nienke Meijvogel-Blom is ‘stukjesschrijver’, zeemansvrouw en hondenliefhebber. Ze woont met de Samojeden Binne en Malle en IJslandse hond Mette op Terschelling, waar ze genoeg inspiratie opdoet om voor ons elke maand opnieuw een hondencolumn te schrijven.
Nienke en haar belevenissen dagelijks volgen? Dit kan via Facebook of Instagram!
Deel dit Artikel
november 2024
Albert Heijn wijziging assortiment Daily Basics
Hallo Dierenliefhebber, Omdat we graag willen dat jouw hond geen dag zonder zijn favoriete Rodi Daily Basics zit, willen wij alle baasjes op de hoogte stellen van het volgende: Albert Heijn heeft aangegeven vanaf week 48 een wijziging in het diepvries assortiment door te voeren. Dit betekent dat de verkrijgbaarheid van Rodi Daily Basics ook […]
Leuke en uitdagende binnenactiviteiten voor je hond
Er is weer een nieuw jaar begonnen. We hebben elkaar weer het beste gewenst, de goede voornemens zijn weer van stal gehaald en sommige mensen willen radicaal het roer omgooien. Alles anders. Een fris nieuwjaar als een onbeschreven… blad. Alles is mogelijk. Als hondenmens willen we misschien nog wat meer tijd met onze viervoeters doorbrengen. […]
Iedereen wordt wel eens gek van zijn hond, maar wist je dat veel honden ook regelmatig gek worden van ons? Zo zijn er dingen die wij heel normaal vinden, maar die honden toch echt prettiger vinden als je ze voortaan laat…. 1. Het gebruiken van woorden in plaats van lichaamstaal Voor ons heel normaal, maar […]